مجله جامعه شناسی ایران

چکیده سلامت اجتماعی، تحت تأثیر عوامل جامعه پذیری متعددی قرار دارد و عوامل اجتماعی شدن (در این­جا خانواده، معلمان و همسالان) از راه­های متعددی به ارتقاء سلامت اجتماعی دانش­آموزان کمک می­کنند. هدف اصلی این پژوهش نیز تبیین تأثیر عوامل اجتماعی شدن در ارتقاء سلامت اجتماعی دانش­آموزان شهر مریوان است. از نظریه­های کییز و شاپیرو و ساراسون و همکارانش و اون هارجی و چند نفر دیگر استفاده شده ­است. این تحقیق با روش پیمایشی و ابزار پرسش­نامه استاندارد شده برای جمع­آوری داده­ها، 375 نفر را با شیوه نمونه­گیری نسبتی چند مرحله­ای مورد مطالعه قرار داده­است. نتایج رگرسیون چند متغیره نشان داد که متغیرهای نقش خانواده، معلمان و همسالان 693/0 واحد از واریانس متغیر وابسته را پیش بینی نموده­اند و بتای حمایت اجتماعی همسالان­ 567/0 و مهارت­های ارتباطی خانواده 294/0 دارای بالاترین تاثیر بوده و بیشترین درصد از واریانس ارتقاء سلامت اجتماعی را پیش‌بینی نموده­اند. نتایج در بعد حمایت اجتماعی همسالان زنگ هشداری برای خانواده­ها و معلمان است؛ زیرا بیش از خانواده و معلمان، دانش اموزان را تحت تاثیر قرار داده است.