مجله جامعه شناسی ایران

چکیده این مقاله به بررسی عوامل مؤثر بر میزان سلامت جسمانی قومیّت­های ترک و کردِ ساکن در شهرهای تبریز و مهاباد با تأکید بر سبک زندگی ( بُعد رفتاری) می­پردازد. روش پژوهش پیمایش و شیوۀ نمونه گیری، خوشه­ای چند مرحله­ای بوده که حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، 500 نفر برآورد شده است. چارچوب نظری پژوهش براساس مدل­های درسلر و نظریه­های مرتبط با آن می­باشد. طبق یافته­های پژوهش، مشخص شد که وضعیّت اقتصادی- اجتماعی، مجموع سرمایه­های فرهنگی، اجتماعی ، اقتصادی و سبکِ زندگی بر سلامت جسمانی اثر مثبت و معناداری دارند به این مفهوم که با افزایش هر یک از این متغیرها، میزان سلامت جسمانی در بین اعضاء قومیّت­ها نیز افزایش می­یابد. همچنین میزان سلامت جسمانی اعضای قومیّت ترک بیشتر از اعضای قومیّت کرد است. سبک زندگی مرتبط با سلامت ترکها نیز بهتر از کردهاست.