دینداری و خودکشی در استانهای ایران
دوره 22، شماره 4، زمستان 1400، صفحه 120-146
https://doi.org/10.22034/jsi.2022.532039.1444
ابراهیم صالح آبادی
چکیده با توجه به این که تحقیق درباره تأثیر دینداری بر خودکشی در ایران بیشتر در سطح پیمایش و با حجم نمونه اندک در بین گروههای خاص بوده و کمتر در سطح استانی انجامیافته است؛ این مقاله سعی دارد تا رابطه بین میزان دینداری و خودکشی را در سطح استانی مورد واکاوی قرار دهد. روش پژوهش در این تحقیق، روش تطبیقی درون کشوری است. نتایج تحقیق نشان داد که در سال 1379 تنها رابطه معنادار، رابطه بین انجام اعمال دینی فردی و میزان خودکشی است. تحقیق نشان داد که میتوانیم ادعا کنیم که دین مستقیماً بر خودکشی تأثیر ندارد؛ بلکه تأثیر آن از طریق ایجاد ارزشهای اخلاقی درباره نا همنواییهای اجتماعی و دینی بر خودکشی است. تحلیل سالهای 1394، 1395 و 1396 نشان داد که مهمترین عامل تأثیرگذار از بین مؤلفههای دینداری، دینداری فردی بهخصوص میزان روزه گرفتن است که تأثیر کاهنده و معنادار بر خودکشی دارد.
رویکرد اجتماعی به اشتغال زنان در ایران
دوره 20، شماره 4، زمستان 1398، صفحه 33-47
https://doi.org/10.22034/jsi.2019.47868
یعقوب فروتن، مینا شجاعی قلعه نی
چکیده روند فزاینده میزان اشتغال زنان و مشارکت آنان در بازار کار یکی از مهمترین ویژگیهای جوامع معاصر محسوب میگردد بهطوریکه از آن بهعنوان یکی از مهمترین جلوههای "انقلاب در نقشهای جنسیتی" یاد میشود. بررسی و تبیین تاریخی روند شتابان اشتغال زنان در جهان نشان میدهد که یکی از مهمترین عوامل مؤثر آن، افزایش نگرش مثبت نسبت به اشتغال زنان در خارج از خانه بوده است. بر همین اساس، در این تحقیق برخی از مهمترین الگوها و تعیینکنندههای مرتبط با نحوه نگرش به اشتغال زنان مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. جمعیت نمونه آماری این پژوهش پیمایشی را مجموعاً تعداد 5200 نفر مردان و زنان 15 ساله و بالاتر ساکن در نقاط شهری و روستایی شهرستانهای منتخب ایران تشکیل میدهند. بهطورکلی، تجزیهوتحلیلهای تحقیق حاضر نشان داده است که اگرچه جایگاه اشتغال زنان در اولویتبندی موضوعات مرتبط با زنان در رتبه سوم یعنی پس از تحصیلات و ازدواج قرار میگیرد، ولیکن اکثریت جمعیت نمونه تحقیق دارای نگرش مثبت نسبت به اشتغال زنان هستند بهطوریکه تنها حدود یکچهارم افراد مخالف اشتغال زنان میباشند. درعینحال، این الگوی کلی تحت تأثیر دو دسته متغیرهای تعیینکننده شامل متغیرها و تعیینکننده جمعیت شناختی (مانند سن، جنس، وضعیت تأهل، محل سکونت و سطح تحصیلات) و متغیرهای مرتبط با مؤلفههای دین و دینداری است.
سنخشناسی زیارت؛ مطالعهای در میان زایران حرم رضوی
دوره 19، شماره 3، پاییز 1397، صفحه 78-107
https://doi.org/10.22034/jsi.2019.37915
محمدرضا پویافر
چکیده در جامعهشناسی دین، مطالعه شاخصها و گونههای دینورزی و تجارب دینی اهمیت ویژه دارد. بر این اساس، تمایز بین گونههای مختلف زیارت و بهبیان دیگر، سنخشناسی انواع تجربههای زیارت، محور اصلی این مطالعه تجربی کیفی بودهاست. برای این مطالعه، از تکنیک مصاحبه و مشاهده میدانی استفاده شده است. 28 مصاحبه با زایران حرم امام رضا (ع) انجام شد. در چارچوب مفهومیِ پژوهش از نظریه ویلیام جیمز در تعریف تجربه دینی، و در تعریفِ وجوه مختلفِ مفهوم تجربه زیارت بر اساس تلفیقی از مدلهای بومی سنجش دینداری، سه بعد اندیشهها (باورها)، کنشها (اعمال) و احساسات و عواطف در نظر گرفته شدهاست. یافتهها نشاندهنده تنوعی از تجربههای دینی در هر سه بعد تجربه زیارت بوده است. بر این اساس پنج سنخ «زیارت سنتگرا- عادتگرا»، «زیارت شریعتگرا- مناسکگرا»، «زیارت عاطفهگرا-معناگرا»، «زیارت مبادلهگرا-کارکردگرا» و «زیارت عقلانیتگرا-بازاندیش» بر اساس میزان حضور و بروز شاخصهای مختلف تجربه زیارت، شناسایی و از هم متمایز شدند.
واکاوی رابطة هویّت ملّی و میزان دینداری در مناطق در حال گذار (مورد مطالعه: دانشجویان دانشگاه یاسوج)
دوره 18، شماره 1، بهار 1396، صفحه 158-183
اصغر میرفردی، عبدالله ولینژاد
چکیده پژوهش حاضر، با هدف ارزیابی و تحلیل رابطة هویّت ملّی و میزان دینداری دانشجویان دانشگاه یاسوج، با استفاده از تلفیق نظریة هویّت گیدنز، نظریة خود آینهسان کولی و برجستگی هویّتی استرایکر انجام شده است. بر اساس فرمول لین (1976)، حجم نمونه 400 نفر محاسبه؛ که با روش نمونهگیری تصادفی از نوع طبقهای چند مرحلهای، انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادهها نیز، پرسشنامهای 48 سؤالی، ترکیبی محقّقساخته و دیگرانساخته بوده که پس از تأیید اعتبار آنها توسّط صاحبنظران، پایایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، هویّت ملّی (888/0) و میزان دینداری (939/0)، محاسبه و مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که بین هویّت ملّی و میزان دینداری دانشجویان رابطة معناداری وجود داشت؛ ولی هیچ تفاوت معناداری بین میزان دینداری پاسخگویان با توجّه به سن، محلّ سکونت و مقطع تحصیلیشان مشاهده نگردید. در نهایت متغیرهای مستقل توانستند 27 درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین کنند. نتیجهگیری کلّی تحقیق این بود که مؤلّفههای تشکیل دهندة دینداری و هویّت ملّی دانشجویان در جامعة مورد مطالعه، تعارضی با یکدیگر نداشته؛ و تا حدّی به همافزایی هر دو بعد هویّتی میپردازند.
