انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 13 4 2013 12 01 Cultural Capital and the Lifestyle A Quantitative Study on the Middle Class Residents of Sanandaj City, Kurdistan مناسبات سرمایه فرهنگی و سبک زندگی: پیمایشی در میان شهروندان طبقه متوسطِ شهر سنندج، کردستان 1 23 21038 FA جمال محمدی استادیار گروه جامعه شناسی دانشگاه کردستان، سنندج، ایران ابوعلی ودادهیر استادیار گروه مردم‌شناسی دانشگاه تهران فردین محمدی کارشناس ارشد جامعه‌شناسی و پژوهشگر مسائل اجتماعی Journal Article 2016 08 03 The main purpose of this article is to study the relationship between the cultural capital and lifestyle among the middle class citizens of Sanandaj city, Kurdistan, Iran. The theoretical hypothesis behind this issue is that lifestyles are shaped in relation to the types and degree of social capitals in society. Also, lifestyles have a main role in constructing identities, meanings, attitudes, schemas, tastes and behaviors. The theoretical framework of this article is based on Bourdieu, Chaney, Sobel and Giddens’s viewpoints in the social sciences. The population comprises of Sanandaj middle class residents from which a sample has been selected according to its main internal strata. Also, we used the questionnaire to gather the data and information. The findings show that there is a positive and meaningful correlation between cultural capital and its different forms with lifestyle. Among the different forms of cultural capital, the embodied one has the most degree of relationship with lifestyle among the middle class residents of Sanandaj city. بحث محوری این مقاله مطالعه مناسبات بین سرمایه فرهنگی  و سبکِ زندگی در میان طبقه متوسط شهر سنندج است. پیش‌فرض نظری طرح چنین مسئله‌ای این است که سبک زندگی به فراخور نوع و میزان سرمایه فرهنگی سامان می‌یابد. سبک زندگی همچنین نقشی اساسی در برساختن هویت‌ها، معناها، نگرش‌ها، انتخاب‌ها، ذائقه‌ها و رفتارها دارد. چارچوب نظری این مطالعه تلفیقی است از آراء پیر بوردیو، دیوید چینی، میشل سوبل و آنتونی گیدنز. جامعه آماری مورد مطالعه طبقه متوسط شهر سنندج است که نمونه‌ای بر اساس قشرهای درونی آن مانند فرهنگیان، کارمندان، پزشکان، مغازه‌داران و گروه‌هایی جز آن‏ها انتخاب شده‌اند. فن گردآوری داده‌ها پرسش‎نامه بود که با استفاده از نمونه‌گیری خوشه‌ای تصادفی در میان 320 نفر از پاسخ‎گویان سنندجی توزیع گردید. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که بین سرمایه فرهنگی و اَشکال آن با سبک زندگی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین در بین اَشکال مختلف سرمایه فرهنگی نوع «سرمایه فرهنگی تجسم‌یافته» دارای بیشترین رابطه با سبک زندگی است. یعنی، با افزایش سرمایه فرهنگی، سبک زندگی افراد پیچیده‌تر می‌گردد. از دیگر نتایج تحقیق نقش سرمایۀ فرهنگیِ نهادی است که در پیوندی دیالکتیکی با سرمایه اقتصادی سایر سرمایه‌های فرهنگی و در نتیجه سبک زندگی را تعیین می‌کند. در رابطه با متغیرهای زمینه‌ای نتایج تحقیق نشان می‌دهد در خصوص سبک زندگی و سرمایه فرهنگیِ طبقۀ متوسطِ نوظهور سنندج، در میان متغیرهای زمینه‌ای، متغیر تحصیلات نقشی اساسی در فراهم ساختن زمینه برخورداری از سرمایه‌ها و نوع و میزان مصرف فرهنگی دارد. طبقه متوسطِ نوظهور شهر سنندج ماهیّتی دولتی- خدماتی دارد که متغیر سن نوظهور بودن آن را تبیین می‌کند.  http://www.jsi-isa.ir/article_21038_db49d990bff2b2c5e1ac041cba78b21c.pdf