انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 14 3 2012 09 01 Political Consequences of Status Inconsistency بررسی تجربی ناسازگاری پایگاهی و پیامدهای سیاسی آن 3 30 21068 FA سلیمان پاک‏ سرشت استادیار جامعه‌شناسی، عضو هیأت علمی دانشگاه بوعلی سینا بهروز صفری کارشناس ارشد جامعه شناسی Journal Article 2016 08 04 The incongruity between different dimensions of social status has specific consequences at both individual and structural levels. At the individual level, one of these consequences is the effect it has on political attitudes and behaviors. For several studies so far conducted, there is a lack of sufficient consensus, although most of these studies usually emphasize some type of dissatisfaction among the inconsistent people. Our basic hypothesis is that the status inconsistency, defined as the discrepancy between one’s ranks with respect to education, income and occupational prestige, brings about certain political attitudes (opposition to the status quo, authoritarianism and  being revolutionary) through engendering injustice feeling in the individual. Indeed, the effect of status inconsistency on political attitudes is moderated by variables such as religiosity, fatalism, age, powerlessness, politically opinionated and dependence on the ruling power. The population consists of all 23 or older persons from the urban regions of Hamedan in 2010. The sample size is 604. The results show that status inconsistency is not prevalent in the population, and it does not affect political attitudes. Nonetheless, when the types of inconsistencies were taken into account, certain significant effects were detected.   عدم تناسب ابعاد مختلف پایگاه اجتماعی با یکدیگر یا به عبارت دقیق‏تر ناسازگاری پایگاهی، می‌تواند پیامدهای مختلفی را در سطوح فردی و ساختاری به همراه داشته باشد. یکی از پیامدهای ناسازگاری پایگاهی در سطح فردی، تأثیری است که بر نگرش‌ها و رفتارهای سیاسی افراد برجای می‌گذارد. با این‌که نتایج مطالعات گوناگون در این موضوع، همگرایی چندانی ندارند، اغلب این مطالعات بر شکل‏گیری نوعی نارضایتی در فرد ناسازگار تأکید کرده‌اند. فرضیه اصلی این مطالعه آن است که ناسازگاری پایگاهی به معنی عدم تناسب رتبه‌های فرد از حیث درآمد، تحصیلات و منزلت شغلی، از طریق ایجاد احساس بی‌عدالتی در افراد، موجب شکل‏گیری و تقویت نگرش‌های سیاسی خاصی در ارتباط با حفظ یا تغییر وضع موجود، باور به اصلاح یا تغییرات بنیادین و اقتدارگرایی در آن‌ها می‏شود. در عین حال تأثیر ناسازگاری پایگاهی بر نگرش‏های سیاسی به واسطة تأثیر متغیرهایی چون میزان دین‌داری، تقدیرگرایی، سن، احساس بی‌قدرتی، سیاسی بودن و وابستگی به قدرت حاکم، تعدیل می‏شود. این بررسی بر روی نمونه‏ای به حجم 604 نفر از شهروندان 23 سال به بالا در شهر همدان در سال 1389 اجرا شده است. یافته‌ها نشان می‌دهند که ناسازگاری پایگاهی در جمعیت نمونه شیوع چندانی ندارد. تحلیل داده‌ها همچنین حکایت از آن دارد که میزان ناسازگاری پایگاهی به طور کلی اثر معناداری بر نگرش‌های سیاسی یادشده ندارد، اما با تفکیک و وارد کردن انواع ناسازگاری پایگاهی در تحلیل، پیامدهای سیاسی آن تایید می‏شود.  http://www.jsi-isa.ir/article_21068_5ee3d718e484b7fee862c8d6a7b89c84.pdf