انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 10 1 2009 03 01 The Sociological Study of Social Capital impact on knowledge Creation بررسی جامعه شناختی تاثیر سرمایه اجتماعی بر دانش آفرینی 3 28 21392 FA محمد عباس زاده لیلا مقتدایی Journal Article 2016 08 22  In the third millennium, is expected from holders of knowledge with having social capital, especially in academic areas, while creating new knowledge as a latent capital, in order to promote community problems, Could play an active role. In this base, The aim of this research is The sociological Study ofSocial capital (arise of Bourdieu, Coleman, Putnam, and Fukuyama) impact on knowledge creation (arise of Nonaka, Takeuchi &…)in Isfahan university. Research method of this study was Survey, statistical population including academic members of IsfahanUniversity (1387) that 142 person of them were selected by Cochran Formula, based on random Sampling. Technique of the study was Questionnaire. Statistical method was including, Multiple Regression and Path Analysis. To assess Path Coefficient, LISREL Method Estimated has been used. All of the data set was analyzed (get from questionnaire) by Spss₁₇ software. Result showed that there are significant relationships between social capital and knowledge creation, namely whatever increases social capital, the same extant, increases knowledge creation. R Adjusted Square showed that 19 percent of variations of dependent variable, explained by Independent variables. Other impacts related to another variables, which we did not considered them. در هزاره سوم میلادی، از متولیان دانش، انتظار می رود با برخورداری از سرمایه اجتماعی مخصوصا در عرصه دانشگاهی، ضمن خلق دانش های جدید به عنوان سرمایه های پنهان، در جهت ترفیع مشکلات جامعه، نقش فعالی را ایفا  نمایند. بر این اساس، مقاله حاضر با هدف تعیین میزان دانش آفرینی در دانشگاه اصفهان، در نظر دارد از منظر جامعه شناختی، تاثیر سرمایه اجتماعی بر دانش آفرینی را تحلیل نماید. روش تحقیق، پیمایشی بوده و جامعة آماری پژوهش حاضر در برگیرنده  اعضای هیات علمی دانشگاه اصفهان به تعداد476 (سال1387) نفر می باشد که از این تعداد، 142 نفر بر اساس فرمول کوکران  و به شیوه نمونه گیری تصادفی انتخاب گشته اند.  روش آماری مورد استفاده،  شامل رگرسیون چندمتغیره و تحلیل مسیر بوده و برای محاسبه ضرایب مسیر، از برآوردهای روش لیزرل استفاده گردیده است. کلیه آمارها و اطلاعات تحقیق حاضر(بدست آمده از پرسشنامه) ، از طریق نرم افزار Spss17 ، صورت پذیرفته است.  نتایج تحقیق، حاکی از آن است که بین دانش آفرینی و سرمایه اجتماعی رابطه معنی داری وجود دارد. این امر نشان می دهد که اگر بر سرمایه اجتماعی استادان افزوده شود، در این صورت، سطح دانش آفرینی نیز ارتقا خواهد یافت. نهایت امر اینکه، توان متغیرهای مستقل مورد استفاده در تبیین واریانس متغیر وابسته(دانش آفرینی)، 19 درصد بوده است. مابقی، مربوط به تاثیر سایر متغیرها بوده که در تحقیق حاضر به آنها پرداخت نگردیده است. http://www.jsi-isa.ir/article_21392_b681006b27581d5351925dcd2039a79b.pdf