انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 10 2 2009 07 01 Reflexively examine the impact on the severity of abnormal forms of mechanical solidarity in modern times According to Durkheim's theory Case Study: Tehran, Iran بررسی بازاندیشانه تاثیر صور نابهنجار بر شدت همبستگی مکانیکی در دوران مدرن بر اساس تئوری دورکیم مطالعه موردی : شهر تهران 136 177 21412 FA حسام‌الدین صفاری کارشناس ارشد پژوهشگری علوم اجتماعی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال ابراهیم توفیق استادیار دانشگاه علامه طباطبایی Journal Article 2016 08 22 This paper tries to criticize the linear (evolutionary) reading of Durkheim`s theory- which ignored all different histories in the favor of dominant history- either at evolutionary material determination level or at the level of its approach to consciousness. for  this reason by constructing the concept of gravity of mechanical solidarity  proposes  a dialectical relationship between various kinds of solidarity in different historical periods. This is primarily  based on Giddens`s discontinuist interpretation of modern history  and avoiding transitional period approach. Then in empirical level, by operationalzing the above concepts and applying quantitative methods in Tehran, the relationship between gravity of mechanical solidarity  and abnormal Forms has been examined. In so doing, the effect of particular concepts inscribed in abnormal Forms on gravity of mechanical solidarity    has been revealed. And several phenomena which previous readings were enable to explain or consider them as exceptional has been conceptualized.    این نوشتار تلاش می کند با نقد قرائت/ برداشت خطی «تکامل‌گرایانه» از تئوری دورکیم _که تمام تواریخ مختلف را در مقابل تاریخ مسلط قربانی می‌کند[1]_ ابتدا در سطح مفاهیم با طرح مفهوم گیدنزی <em>تفسیر مبتنی‌بر‌گسست از دوران مدرن</em> و عدم پذیرش <em>رویکرد مبتنی بر دوران گذار</em>، با برساختن مفهوم <em>شدت همبستگی مکانیکی</em>، قائل به دیالکتیکی بین انواع همبستگی در دوران‌های مختلف تاریخی شود و دیدگاه تکامل‌گرایانه خطی را به چالش کشد. سپس در سطح تجربی، با تعریف عملیاتی از مفهوم فوق و با سود جستن از روش کمی و تکنیک پیمایش(پرسشنامه محقق‌ساخته)، در شهر تهران به آزمودن رابطه  مفهوم شدت همبستگی مکانیکی و مفهوم صور نابهنجار‌ پرداخته و با بررسی تأثیر مفاهیم جزئی مندرج در مفهوم صور نابهنجار، (یعنی آنومی، عدم هماهنگی و تقسیم‌کار اجباری) بر شدت همبستگی مکانیکی، بسیاری از پدیده‌های اجتماعی مدرن را که خوانش‌های پیشین،  با استناد به تئوری دوران گذار،  یا آن را استثناء تلقی می‌کرده و یا  قادر به توجیه آن نبودند، به مفهوم ‌کشد. <br clear="all" /> [1]در اوایل و اواسط قرن نوزدهم نتیجه بلافصل دوره بندىتاریخ غرب، قبول اروپا به عنوان یک «مرجع همیشه حاضر» در تاریخنگاری غربی و غیر غربی است.  دیپش چاکرابارتى در این باره مى گوید: " چندین نسل پی در پی ، فلاسفه و متفکران ماهیت علوم اجتماعی  را شکل داده‌اند و نظریه‌هایی تولید کرده‌اند که کل بشریت را در بر گرفته است. همه می‌دانیم که این بیانیه‌ها در عین نادیده ‌‌گرفتن نسبی و گاه مطلق اکثریت نوع بشر، یعنى آنان که در فرهنگ هاى غیر غربى مى زیسته اند، تولید شده اند. این امر به خودى خود تناقض آفرین نیست، زیرا فلاسفه خود آگاه تر اروپایى همواره بر آن بوده اند تا این تمایل فکرى را به گونه اى توجیه کنند. تناقض هر روزى علوم اجتماعى جهان سوم این است که ما خود در مى یابیم و باورمان مى شود که این نظریه ها، به رغم جهل ذاتى شان نسبت به ما، به طرز اعلایى براى درک ما از جوامع خودمان مفید واقع مى شوند."  برای مطالعه بیشتر رجوع شود به: اتابکی، تورج(2002)، فراسوی بینش جوهری،ترجمه ترانه یدا، سخنرانی احراز کرسی استادی تاریخ معاصر در دانشگاه آمستردام. و همینطور رجوع شود به:     http://www.jsi-isa.ir/article_21412_2077dc004452e1dbd5c28850979cc1cb.pdf