انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 19 4 2018 12 22 A Critical Analysis of Iranshahri Discourse (Emphasizing Ranciere 's Views on Javad Tabatabaei's Thought) تحلیل انتقادی گفتمان ایرانشهری (با تاکید بر نگاه رانسیری به اندیشه جوادطباطبایی) 58 82 38237 10.22034/jsi.2018.38237 FA میثم نقشی کارشناس ارشد جامعه شناسی دانشگاه رازی نادر امیری استادیار جامعه شناسی دانشگاه رازی کمال خالق‌پناه استادیار جامعه شناسی دانشگاه کردستان Journal Article 2020 02 17 This research aims to analyze Iranshahri discourse as a modern identity discourse of Iranians in terms of contemporary economy and politics. Since the modern formation of this discourse has appeared in Javad Tabatabaei’s works, the articulation of this discourse and the reason for its hegemony are examined according to his writings. Then, we examined the formation of the concept of emptiness in Iranshahri discourse using Laclau's methodology. The theoretical concept of this research suggested that Iranshahri discourse aims to interpret the emptiness created by neoliberalism through his particular political philosophy. Thus, we recognized the following parameters in Tabatabaei's political philosophy: the emptiness of otherness, eliminating people and building nations, alienated people, and imposing consensus in his political philosophy analysis. The above concepts showed that Iranshahri discourse and his political philosophy attempt to construct Iranian identity and justify the status quo by drawing the masses’ attention to something other than neoliberalism crises. <br /><strong> </strong> هدف از این پژوهش، تحلیل گفتمان ایرانشهری به مثابه گفتمان هویتیِ نوین ایرانیان در کلیت اقتصادی- سیاسی معاصر است. از آن‌جا که صورت‌بندی نوین این گفتمان در آثار جوادطباطبابی ظهور یافته، مفصل­بندی این گفتمان و چراییِ هژمونیک­شدن آن بر مبنای متون نویسنده نام‌برده مورد پرسش قرار می­گیرد. در ادامه مفهوم خلاِ ایجاد شده به وسیله نئولیبرالیسم را واسطه قرار داده و به صورت‌بندی این خلا در گفتمان ایرانشهری بر مبنای روش­شناسی لاکلائو پرداخته­ایم. ایده نظری پژوهش حاضر این است که گفتمان ایرانشهری درصدد تفسیر شکاف برآمده از نئولیبرالیسم به واسطه فلسفه ­سیاسی خاص خود است. بدین­ترتیب با بهره­گیری از مفاهیم رانسیری مولفه­هایی مانند: دیگری تهی از دیگریت، حذف مردم و برساخت ملت، جمعِ تهی افراد و تحمیل اجماع بر اختلاف را در تحلیل فلسفه­سیاسی آن بر شمرده­ایم. براساس مولفه­های فوق چنین استنباط می­شود که گفتمان ایرانشهری و فلسفه­سیاسی آن درصددند با عطف توجه توده­ها به جایی غیر از بحران­های نئولیبرالیسم، سیاست­هویت ایرانی را بنیان نهاده و وضعیت موجود را توجیه کند. http://www.jsi-isa.ir/article_38237_a0bc7965183acf43dc1f79422890ee1d.pdf