انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 20 1 2019 03 21 .Stereotypes of Kurdish Ethnic Groups about Each Other and Their Consequences in Kermanshah عقاید قالبیِ گروه‌های قومیِ کردِ کرمانشاه درباره تلقی از یکدیگر و پیامدهای آن 3 25 38564 10.22034/jsi.2019.38564 FA صلاح الدین قادری استادیار گروه جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی سید حسین نبوی استادیار گروه جامعه‌شناسی دانشگاه خوارزمی احمدرضا سالمیان دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشگاه خوارزمی Journal Article 2020 03 14 The present study addresses the stereotyped attitudes and perceptions of the Kurdish ethnic groups (Huram, Soran, and Kalhor) and their consequences using grounded theory. The statistical population consisted of men and women of Kurdish ethnic groups, living in Kermanshah city and a sample of 28 people were selected from the three dialects by the use of purposeful sampling. The content of the interviews was coded and analyzed in three stages. In the open coding, 115 codes were obtained. Next, the codes were reduced to eight axial codes in the second step. The results showed that the perception and description of the groups were influenced by ethnicity and the superiority of one's own group. Moreover, the intensity of the stereotypes and the ethnic distance between the two groups of Huram and Soran with Kalhor is greater than that of Huram and Soran. مطالعه حاضر، به‌مسئله تفکرات قالبی گروههای قومی کُرد از همدیگر و پیامدهای آن -با روش نظریه زمینهای- می‌پردازد. جامعه مورد مطالعه، زنان و مردان گروه‌های قومی کُرد شهر کرمانشاه و نمونه تحقیق، از میان گویش‌های سه‌گانه هورام، سوران و کلهر، 28 نفر بهروش نمونه گیری هدفمند، انتخاب شدند. محتوای مصاحبهها طی سه مرحله کدگذاری و تحلیل شد. در کدگذاری باز، 115 کد به‌دست آمد که پس از ادغام ، در مرحله دوم به هشت کد محوری تقلیل یافت. در مرحله آخر-کدگذاری گزینشی- نیز دو کد قوممداری و فاصله بین قومی استخراج گردید. نتایج نشان داد که تلقی و توصیف گروهها از یکدیگر تحت تأثیر قوممداری و برترپنداریِ گروه خودی است و در تلقی از دیگری، بر پای‌بندی و عدم پای‌بندی بههویت کردی تأکید می‌شود. شدت عقاید قالبی و فاصله قومی میان دو قوم هورام و سوران با قوم کلهر بیشتر از فاصله هورام و سوران با یکدیگراست.

http://www.jsi-isa.ir/article_38564_5d469fc041b536198c687e0864e253bd.pdf

انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 20 1 2019 03 21 .Religious Other in Dialectic of Tolerance and Negation (Critical Reading of the Encounter Between I and the Other) دیگریِ دینی در دیالکتیک ثبوت و نفی (خوانشی نظری- انتقادی از مواجهه سوژه و دیگری) 26 48 38566 10.22034/jsi.2019.38566 FA امید جهانگیری دانشجوی دکترای دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران یونس نوربخش دانشیار دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران Journal Article 2020 03 14 By an anthological critic, this study attempts to emancipate the other from the dominance of the subject (dominant religious discourse); however, the goal is not to reverse such a relation. But the main objective of this study is to show the fundamental relation between the subject and the other. The concepts which have been born out of theoretical articulation (Burger, Bakhtin, Ranciere) are based on the relation between the subject and the other. By this standpoint, the other is not an object among the plurality of cognition objects to be grasped by the subject. The other, in fact, possesses its subjectivity (cognitive subject), which is lost in every moment due to the mediation of special social, historical, political, and cultural conditions. The question is: What is the relationship between religious pluralism and the intertextuality? In other words, what is the relationship between religious tolerance and I in a social context? By examining research literature, we attempted to identify the relation of the other with the subject regarding the dialectic of tolerance and negation. Following that, we extracted a theoretical-conceptual model to provide the possibility of revealing the complexities of descriptions and analysis. Based on Berger's theory of religion, the subjects obtain a partial autonomy (against the heteronomy of classic standpoint). Therefore, with the help of a marketing religion, the subjects can look for their favorite goods. Through the mediate of this autonomy of subjects (Kantian cognitive subject), the encounter of subjects with the other is not of a one-sided and authoritarian one. Also, this encounter which is replete with dialogue and dialogism (Bakhtinian Dialogue), places the subject among different meanings and signs. These meanings invite the subject to construct logical articulations from the phenomena which rise up against the subject in the market of religion. The hierarchies that reconstruct the other as an object which lacks consciousness get deconstructed, and the other, as a subject, gets liable to cognition of plural objects (Rancerian Politics) which will, in turn, be supplied in this market. این پژوهش بهمیانجیِ نقدی هستیشناسانه، برآنست تا رهاییِ دیگری (بهمثابه ابژه) از تسلط سوژه را (گفتمان دینی مسلط) واکاود، اما هدف وارونه کردن این نسبت نیست، بهبیانی دیگر نشاندن دیگری در جای سوژه و دیگری را بر سوژه مسلط کردن. بلکه هدف اساسی در اینجا ارتباط بنیادین میان سوژه و دیگری است که ضرورت طرح این پروبلماتیک را پیش میکشد. مفاهیمی که از دل صورت‌بندیِ نظری (برگر، باختین، رانسیر) برآمدهاند در کلیت خود بر چگونگی نسبت سوژه و دیگری استوراند. دیگری در این تلقی، ابژهای در درون تکثری از ابژههای شناخت نیست که باید سوژه، آن را دریابد بلکه دیگری نیز واجد سوژگیِ خود (سوژه شناسنده) است که هر دَم بهمیانجیِ وضعیتهای اجتماعی، تاریخی، سیاسی، فرهنگیِ خاصی آن را از کف داده یا از او سلب گشته است. بر این اساس نسبت تساهل دینی و پلورالیسم دینی با گفت‌وگومندی و بینامتنیت در بستر اجتماعی چیست؟ نسبت تساهل دینی با من از یکسو و دیالکیتک من با دیگربودگی در بستر اجتماعی چیست؟ آیا میتوان از برابری رادیکال یا بازتعریف تقسیم امر محسوس رانسیری بهمثابه میانجیای ضروری یاد کرد؟ سپهر برابری رادیکال تا چه مرزی میتواند گسترده شود؟ آیا گفتمان مسلط دینی یا (پلیس بهتعبیری رانسیری) مجالی برای سیاستِ (دیدارپذیری) دیگری خواهد داد؟ سیاستِ دیگری در مواجهه با گفتمان مسلط دینی یا پلیس از چه مکانیسمهایی میتواند بهره جوید؟پس از واکاوی منابع نظری و بهرهگیری از روش اسنادی جهت توصیف و تحلیل ادبیات پروبلماتیک پژوهش، مدلی نظری/مفهومی از منطق درونی بحث استخراج شده تا امکان آشکارشدن پیچیدگیِ توصیف و تحلیل برآمده از صورت‌بندیِ بحث، فراهم گردد. در نهایت پژوهش برآن‌ است تا نشان دهد که، خودآیینیِ سوژهها (سوژه شناسنده کانتی)، مواجهة آنها با اغیار را نه بهگونهای یکسویه و اقتدارگرایانه، بلکه آکنده از گفت‌وگو و گفت‌وگومندی میسازد (دیالوگ باختینی) که سوژه را ایستاده در تکثری از معانی و نشانههایی قرار میدهد که او را بهساخت صورت‌بندیهایی منطقی از نمودگارهایی (فنومن) فرامیخواند که در بازار دین در برابر دیدگان او تجلی مییابند. سلسلهمراتبی که دیگری را، بهمثابة ابژة فاقد خودآگاهی، بر میسازد، واسازی گشته و دیگری نیز به مثابه سوژه، واجد شناخت ابژههای متکثری میگردد (سیاستِ رانسیری) که در این بازار عرضه میگردد.

http://www.jsi-isa.ir/article_38566_8525d6d5e6d0b3c70790c9d45ec0f7d9.pdf

انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 20 1 2019 03 21 .Systematic Deprivation; a Qualitative Analysis of Structural Violence and its Consequences in Sanandaj حرمان نظام‌مند: تحلیلی کیفی از خشونت ساختاری و پیامدهای آن در شهر سنندج 49 84 38567 10.22034/jsi.2019.38567 FA محمد گنجی هیئت علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه کاشان یعقوب احمدی هیئت علمی گروه علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور 0000-0001-6025-684X محمد صدیق محمدی دکتری جامعه‌شناسی بررسی مسائل اجتماعی دانشگاه کاشان Journal Article 2020 03 14 The purpose of this study was to investigate the status of structural violence in Sanandaj city and its consequences by using grounded theory method. The core category was systematic deprivation which implied a severe and absolute privation. The emerged theory showed that the mutual effect of structural violence and contextual conditions make individuals attempt to adapt, change conditions, or deviate while the community uses its own strategies to control the deviance. As a results, we see some different economic outcomes such as poverty, unemployment, and hardship and social outcomes like societal exclusion, committing a crime repeatedly, and vulnerability of family. Therefore, the interaction of structural violence and the agent intensifies the misery and deprivation of the individuals. پژوهش حاضر با هدف بررسی وضعیت خشونت ساختاری در شهر سنندج و پیامدهای آن با روش نظریة زمینه‌ای انجام شد. مقوله‌هسته‌ای حرمان ‌نظام‌مند به‌عنوان نظامی القاء‌شده از محرومیتی بنیادین، فراگیر و همه جانبه کشف و معرفی شد. مطابق با روایت نظری به‌دست آمده، با تأثیرگذاری متقابل خشونت ساختاری در کنار شرایط زمینه‌ای و مداخله‌گر، راهبردهای فرد به‌شکل تلاش برای سازگاری، تغییر شرایط و یا انحراف ظاهر شده و در مقابل، جامعه به‌راهبردهای مقابله‌ای خود جهت کنترل افراد منحرف متوسل می‌شود. نتیجه آن، شکل‌گیری پیامدهای اقتصادی شامل تشدید فقر، بیکاری، گرسنگی و شرایط سخت معیشتی و پیامدهای اجتماعی شامل طرد اجتماعی، گرایش به‌تکرار جرم و آسیب‌دیدگی خانواده است که در چهارچوبی ازحرمان نظام‌مند عمل می‌نمایند. بنابراین، عاملیت فرد و تلاش او برای واکنش درمقابل خشونت ساختاری عملاً به‌عاملی تبدیل می‌گردد که ساختار، خشونت خود را شدیدتر و گسترده‌تر ازگذشته اعمال نماید.

http://www.jsi-isa.ir/article_38567_0db6dda71f779825756426ec733c7cc0.pdf

انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 20 1 2019 03 21 .A Critical Reading of Sociological Studies (With Emphasis on Ebrahim Towfigh's Works) خوانشی انتقادی از مطالعات جامعه‌شناسی در ایران ذیل اکنونِ تبارشناختی (با تاکید بر آثار و آراء دکتر ابراهیم توفیق) 85 110 38568 10.22034/jsi.2019.38568 FA علی خسروی دانشجوی دکتری گروه جامعه‌شناسی دانشگاه اصفهان 0000-0002-3159-8709 ثریا معمار دانشیار گروه جامعه‌شناسی دانشگاه اصفهان Journal Article 2020 03 14 Studies on Iranian modernity and historical sociology are of significance because they deeply influence the other fields of modernity and the state of sociology in Iran. Ebrahim Towfigh is one of the Iranian sociologists who focus on the genealogy of “the present” when examining Iranian modernity and sociological studies. The present article attempts to analyze his works to understand the genealogical studies of “the present” which have determined the state of tradition, modernity, and sociology in Iran. For this purpose, the data from 27 works of Towfigh was gathered using the documentary method and then it was analyzed systematically. The meta-analysis of his works revealed the following concepts: neglecting the systematic relations between knowledge and its power-related nature, reducing the systematic relations between knowledge and the will to power to the relation between knowledge and power block, reducing the knowledge system to a knowledge content, disconnecting discourse of transition, neglecting the representation crisis in the relation between knowledge system and the condition of society, paying no attention to weakening the subject by post-colonial theory, the critique of ideology on behavior level but believing in the radical critique of ideology on cognition level, putting present theory in front of sequential theory. The above concepts, on the one hand, lead to the recognition of the individuality of the present time and on the other hand, they lead to the reproduction of continuity of neglecting the decline. In addition, the aforementioned concepts on the one hand help us become aware of the consequences of post-colonial approach and on the other hand, they lead to subject erosion when reading transition of the present moment by sociology in Iran. از آن‌جایی که مطالعات مربوط بهمدرنیته ایرانی، و جامعهشناسی تاریخی، تاثیراتی مهم بر مطالعه سایر حوزههای مرتبط با مدرنیته از جمله وضعیت جامعهشناسی در ایران دارند شایسته توجهاند. دکتر ابراهیم توفیق یکی از جامعهشناسان ایران است که مطالعات جامعهشناسی و مدرنیتة ایرانی را با رویکردی بهجامعهشناسی تاریخی، بر تبارشناسی لحظه حال متمرکز نموده است. این مقاله در صدد تحلیل مطالعات ایشان به‌منظور فهم انتقادی مطالعات تبارشناختی از اکنونیتی است که نوع مواجهه با آن، وضعیت سنت، مدرنیته و جامعهشناسی را در ایران رقم زده است. به این منظور داده‌های27 اثر از توفیق، به‌شیوه اسنادی گردآوری و با روش مرور سیستماتیک، مورد تحلیل قرار گرفتهاند. پایانبندی انتقادی فراتحلیل صورت گرفته درباره آثار و آراء توفیق؛ فقدان مطالعه مناسبات سیستماتیک میان دانش و سرشت قدرت مآب دانش، تقلیل روابط سیستماتیک میان دانش و اراده بهقدرت، بهمناسبات میان دانش و بلوک قدرت، تقلیل نظام دانش به‌محتوای دانش، تعلیق چگونگی گسست از گفتمانِ گذار، مغفول باقی گذاشتن بحران بازنمایی در رابطه میان نظام تولید دانش و وضعیت جامعه، غفلت از ناتوان سازی سوژه در گسست از خوانش گذرا از حال توسط نظریه پسااستعماری، نقد ایدئولوژی در سطح رفتاری به رغم باور به ضرورت نقد مبنای وجودی ایدئولوژی در سطح شناختی، قرار گرفتن نظریه حال در معرض پروبلماتیک نظریة تداوم و. . . را نتیجه میگیرد. این موارد از سویی منجر به رسمیت یافتن فردیت لحظه حال و از دیگر سو منجر به بازتولید تلقی تداوم و بی توجهی به انحطاط شده است. همچنین این امور از سویی منجر به هوشیاری نسبت به تبعات گفتمانی رویکرد پسااستعماری، و از سوی دیگر منجر به فرسایش سوژه در گسست از خوانش گذرا از لحظه حال توسط جامعهشناسی در ایران شده است.

http://www.jsi-isa.ir/article_38568_b4a13cb59f877eeee5aa39820330313c.pdf

انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 20 1 2019 03 21 Typology of Sociology Teaching Patterns (Case Study: Lived Experiences of Professors and Students of Tehran's State Universitiesand Higher Education Institutes) سنخ‌شناسیِ الگوهای آموزشِ جامعه‌شناسی بر اساسِ تجربۀ زیستۀ ذینفعانِ دانشگاهی (موردِ مطالعه: اساتید و دانشجویانِ دانشگاه‌ها و مؤسساتِ آموزشِ عالی حضوری و دولتی شهرِ تهران) 111 141 38569 10.22034/jsi.2019.38569 FA فاطمه عزلتی‌مقدم گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، تهران، مقصود فراستخواه گروه برنامه‌ریزی آموزش عالی، موسسه پژوهش و برنامه‌ریزی آموزش عالی، تهران، ایران فرح ترکمان گروه جامعه‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران Journal Article 2020 03 14 The aim of this qualitative research was to identify the sociology teaching patterns and the statistical population of this study was state universities and higher education institutes in Tehran. We collected data by using purposive and theoretical methods and doing semi-structured interviews with 31 sociology Ph.D. students and professors. The research findings revealed that actors in sociology in the population of interest use five different patterns of sociology teaching in the classrooms and educational environment which are as follows: classical, critical, practical, social, and behavioral. The findings also demonstrate that a mixed and ambiguous pattern is being formed. هدف از این تحقیق شناختِ الگوهای آموزشِ جامعه‌شناسی است. روشِ تحقیق، کیفی و جامعۀ مورد مطالعه دانشگاه‌ها و مؤسساتِ آموزش عالی حضوری و دولتی شهر تهران است. یافته‌ها با استفاده از نمونه‌گیریِ هدفمند و نظری از طریقِ مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته با 31 نفر از دانشجویانِ دورۀ دکتری و استادانِ جامعه‌شناسی جمع‌آوری شده‌اند. نتایج حکایت از تمایزِ میان الگوهایِ آموزشِ جامعه‌شناسی در جامعۀ مورد مطالعه دارد و راهبردها و کنش‌هایِ کنشگرانِ حوزه جامعه‌شناسی را در کلاسِ درس و محیطِ آموزشی در پنج الگو تفکیک و صورت‌بندی می‌کند که عبارتند از؛ 1) کلاسیک، 2) انتقادی، 3) کاربردی، 4)اجتماعی، 5) وظیفه‌ای-رفتاری. همچنین یافته‌ها نشان داد که یک الگویِ مبهمِ ترکیبی و اقتضائیِ در راه نیز در حال شکل‌گیری است که هنوز ظهورِ کامل و استقرار نیافته است.

http://www.jsi-isa.ir/article_38569_85d451951b74d5024a7b396ec5f250b6.pdf

انجمن جامعه شناسی ایران مجله جامعه شناسی ایران 1735-1901 20 1 2019 03 21 .Contemporary Religious Attitudes and Music Conditions in Post-Revolutionary Iran گرایش‌های دینی معاصر و وضعیت موسیقی در ایران پساانقلابی 142 165 38570 10.22034/jsi.2019.38570 FA حسین سروی گروه جامعه‌ شناسی فرهنگی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران حسن محدثی گروه جامعه ‌شناسی فرهنگی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران رضا صمیم استادیار پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری Journal Article 2020 03 14 This article has discussed religious attitudes toward music in post-revolutionary Iran. We examined the positions of these attitudes on music using Mohaddesi's classification of attitudes into religious conservatism, religious reformism, and religious reconstructionism. To this end, we employed the documentary method and Max Weber's theoretical framework. Then, we attempted to identify the approaches of these attitudes to music regarding the indicators of singing such as trading, teaching, Sama dance, listening, playing, definition, recognition, and exceptions. The finding demonstrated that the first attitude considers any kind of music taboo except for wartimes. The second attitude with the use of the concept of "al-faragh area" divides music into three different groups: halal, taboo, and dubious. In the third attitude, social conditions, contexts, and the actor are of significance and individuals refuse to consider music taboo. This study also revealed that the dominant religious tendency in Iran plays a relatively passive role in fighting the social pressures of music lovers. The authors believe that although the art institution has not gained its independence from the religion institution in contemporary Iran, the process of change is in favor of the art institution. این مقاله نسبت گرایش‌های دینی با موسیقی را در ایران معاصر مورد بحث قرار داده است. گرایش‌ها بر اساس تقسیم‌بندی محدثی (محافظت‌گرایی دینی، ترمیم‌گرایی دینی و بازسازی‌گرایی دینی) بررسی و مواضع هر یک در قبال موسیقی بهبحث گذاشته شده است. در این مقاله رابطة دو نهاد دین و نهاد هنر از منظر جامعه‌شناسی دین و جامعه‌شناسی هنر مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. مقاله با استفاده از روش اسنادی و چارچوب نظری‌ ملهم از آرای ماکس وِبِر تدوین شده است. رویکرد هر یک از گرایش‌ها به موسیقی بر اساس هفت شاخص (خرید و فروش، تعلیم و تعلم، سماع، استماع، نواختن و آوازخوانی، ارائه تعریف، ملاک تشخیص و استثنائات) بررسی شده است. بر مبنای تحلیل ارائه شده، رویکرد نخست با آمیختن مفهوم کشسان غِنا، لهو و لعب و بعضاً موسیقی با افعال حرام، هر کنشی را در خصوص موسیقی حرام دانسته و صرفاً در بعضی موارد همچون جنگ‌ها، کاربرد موسیقی را مجاز دانسته است. گرایش دوم با استفاده از مفهوم "منطقة فراغ" و امکان تشخیص موسیقی حلال و کاربرد حرام موسیقی، موضوعات آن را بهسه بخش حلال، حرام و بعضاً مشکوک تقسیم‌بندی می‌کند. در گرایش سوم افراد، منتقد حکم حرام بودن موسیقی‌اند و شرایط اجتماعی، زمینه‌مندی و کنشگر در این گرایش اهمیت بیشتری می‌یابند. این بررسی نشان می‌دهد که گرایش دینی مسلّط در ایران در برابر فشار اجتماعی مطالبه کنندة موسیقی، وضعیتی انفعالی دارد. ارزیابی نویسندگان مقاله این است که گرچه در ایران معاصر نهاد هنر استقلال نسبی خود را از نهاد دین به‌دست نیاورده، اما روند تحولات بهسود نهاد هنر و خارج شدن آن از سیطرة نهاد دین در جریان است.

http://www.jsi-isa.ir/article_38570_d596114d5e75e82bacec0041e467dfd7.pdf