Sayed Fakhreddin Shadman; The Language Defender

Document Type : scientific

Authors

Abstract
 This research intends to read "Sayed Fakhreddin Shadman"'s idea of modernity and its issues in the framework of Laclau and Mouffe's theory of discourse analysis, what negative or positive approach to modernity, and its origin in the West, is formed in Shadman's discourse. And what a system of meanings and concepts it has created in the face of modernity and the resulting identity gaps. He formulates his question and answer about how this confrontation and absorption or rejection of the necessities and times of Western civilization in the book Conquest of Western Civilization in the 1320s, and believes in modernity guided and planned in the chain of indigenous discourses. The progress of the West is limited to its science, and this knowledge must be acquired before the other elements of the aggressive Western culture can subjugate the subjects of the traditional socio-cultural situation and deprive them of the content of their identity. Shadman does not consider the project of conquering Western civilization possible except with self-awareness and national unity, which he considers both possible by elaborating on the central sign of the Persian language as a representation of national identity and wisdom, and tries to create a defining character in Persian. Raise the scattered from its humble, modernized or traditionalized position to a cohesive and integrated position of the conscious and original self, so that the subject can localize modernity through this self-awareness and free Iran from the situation of domination and conquest of the West.

Keywords


ابوالحسنی، جواد (1380)، «شادمان و اندیشه تجدد»، فردوسی، شماره 66و65، صص102-100.
اسلامی‌راد، سعید (1397)، «مروری بر جریان روشنفکری در ایران»، وبلاگ انسان شناسی و فرهنگ.
السید، رضوان (1397)، اسلام سیاسی معاصر در کشاکش هویت و تجدد، ترجمه مجید مرادی رودپشتی، قم: دانشگاه مفید.
آبراهامیان، یرواند (1397)، تاریخ ایران مدرن، ترجمه محمد ابراهیم فتاحی، تهران: نشرنی.
آدمیت، فریدون (1394)، فکر آزادی و مقدمه نهصت مشروطیت، تهران:گستره.
آشوری، داریوش (1392)، ما و مدرنیت، تهران: موسسه فرهنگی صراط.
بروجردی، مهرزاد (1377)، روشنفکران ایرانی و غرب، ترجمه جمشید شیرازی، تهران: فرزان روز.
بهنام، جمشید (1394)، ایرانیان و اندیشه تجدد، تهران: فرزان روز.
تاجیک، محمدرضا و دیگران (1379)، «فرهنگ و هویت ایرانی، فرصت‌ها و چالش‌ها»، فصلنامه مطالعات ملی، شماره 4، صص60-10  .
تیلور، چارلز (1399)، تصورهای اجتماعی تجدد، ترجمه فرهنگ رجایی، تهران: دانشگاه امام صادق.
جهانبگلو، رامین(1374)، مدرنیته، دموکراسی و روشنفکران، تهران: مرکز.
جهانبگلو، رامین(1381)، موج چهارم، تهران: نشر نی.
جهانبگلو، رامین(1384)، ایران در جستجوی مدرنیته، تهران: نشرمرکز.
دباغ، سروش(1390)، ترنم موزون حزن، تأملاتی در روشنفکری معاصر، تهران: کویر.
زمانی راد، حجت، کمالی گوکی، محمد (1396)، «سنت و تجدد در اندیشه شادمان»، مطالعات ملی، سال هجدهم، شماره4، صص22-3
شادمان، سیدفخرالدین(1326)، تسخیر تمدن فرنگی، تهران:گام نو.
شادمان، سیدفخرالدین(1331)، «درس اول» ج، یغما، سال پنجم، شماره8، صص344-337.
شادمان، سیدفخرالدین(1331)، «درس اول»، ب، یغما، سال پنجم، شماره 7،صص296-289.
شادمان، سیدفخرالدین(1331)، «درس اول»الف، یغما، سال پنجم، شماره 6، صص249-241.
شادمان، سیدفخرالدین(1332الف) «زبان علم»،دانش، سال سوم، شماره 5، صص268-261 .
شادمان، سیدفخرالدین(1332ب)، «روابط و تاثیرات ادبی»، یغما، سال ششم، شماره پنجم، صص180-177.
شادمان، سیدفخرالدین (1344)، «قانون کبیر» الف، یغما، سال هفدهم، شماره 207، صص345-337 .
شادمان، سیدفخرالدین (1344)، «قانون کبیر» د، یغما، سال هجدهم، شماره 210، صص511-505.
شادمان، سیدفخرالدین(1344)، «قانون کبیر» ه، یغما، سال هجدهم، شماره 211، صص 568-563.
شادمان، سیدفخرالدین(1344)، «قانون کبیر»ب، یغما، سال هجدهم، شماره 208، صص400-393.
شادمان، سیدفخرالدین(1344)، «قانون کبیر»ج، یغما، سال هجدهم، شماره 209، صص455-449.
شادمان، سیدفخرالدین(1344)، تاریکی و روشنایی، نسخه الکترونیکی.
شادمان، سیدفخرالدین(1346)، تراژدی فرنگ، تهران: طهوری.
شدمان، سیدفخرالدین (بی تا)، «دانشگاه قم و دانشگاه‌های دیگر ایران» ب، مهر، سال هشتم، شماره10، صص583-578.
شادمان، سیدفخرالدین (بی تا)، «دانشگاه قم و دانشگاه‌های دیگر ایران» الف، مهر، سال هشتم، شماره 8، صص532-525.
طباطبایی، جواد (1398)، ملت، دولت و حکومت قانون، تهران: مینوی خرد.
فیرحی، داود، زیرکی حیدری، علی(1396)، «مفهوم خویشتن در سنت ملی گرا، مطالعه موردی کسروی و شادمان»، فصلنامه سیاست، دوره 47، شماره 1، صص137-119.
قیصری، علی(1393)، روشنفکران ایران در قرن بیستم، ترجمه محمد دهقانی، تهران: هرمس.
کچوئیان، حسین(1384)، تطورات گفتمان‌های هویتی ایران، تهران: نشر نی.
گودرزی، غلامرضا(1387)، تجدد ناتمام روشنفکران ایران، تهران: اختران.
گیدنز، آنتونی (1398)، تجدد و تشخص، جامعه و هویت شخصی در عصر جدید، ترجمه ناصر موفقیان، تهران: نشر نی.
لاکلاو، ارنستو،  موفه، شانتال (1397)، هژمونی و استراتژی سوسیالیستی، ترجمه محمد رضایی، تهران: ثالث.
مسکوب، شاهرخ (1385)، هویت ایرانی و زبان فارسی، تهران: فرزان روز.
مسکوب، شاهرخ (1394)، داستان ادبیات و سرگذشت اجتماع،  تهران: فرزان روز.
میرسپاسی، علی (1381)، دموکراسی یا حقیقت، رساله‌ای جامعه شناختی در باب روشنفکری ایران، تهران: طرح نو.
میرسپاسی، علی (1384)، تأملی در مدرنیته ایرانی، ترجمه جلال توکلیان، تهران: طرح نو.
میرسپاسی، علی (1387)، روشنفکران ایران، روایت­های یأس و امید، ترجمه عباس مخبر، تهران: نشر توسعه.
میلانی، عباس (1383)، تجدد و تجدد ستیزی در ایران، تهران: نشر اختران.
نبوی، نگین (1397)، روشنفکران و دولت در ایران، ترجمه حسن فشارکی، تهران: نشر شیرازه.
وحدت، فرزین (1395)، رویارویی فکری ایران با مدرنیت، ترجمه مهدی حقیقت خواه، تهران: ققنوس.