Social capital and environmental responsibility A study on the employees of government organizations in Borujen city

Karimi, Alireza; Habibpour Gatabi, Karam; Maleki Brojeni, Mahgol

doi:10.22034/jsi.2023.556954.1599

Social capital and environmental responsibility A study on the employees of government organizations in Borujen city

Authors

Alireza Karimi ¹

Karam Habibpour Gatabi ²

Mahgol Maleki brojeni ³

¹ Assistant Professor, Department of Sociology, Faculty of Literature and Human Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran

² Associate Professor, Department of Sociology, Faculty of Literature and Human Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran

³ MSc in Sociology, Department of Sociology, Faculty of Literature and Human Sciences, Kharazmi University, Tehran, Iran

https://doi.org/10.22034/jsi.2023.556954.1599

Abstract

The main goal of this research is to understand the level of environmental responsibility of employees and its relationship with social capital in Borujen city. The theoretical basis of the research is based on Putnam's theory. The research method is a survey with a researcher-made questionnaire tool. The research findings show that the environmental attitude of employees has a significant difference with their environmental behavior. At the attitude level, about 96% of employees, their level of responsibility is medium to high (with an average of 18.3); while at the behavioral level, the responsibility of about 95% of them is medium to low (with an average of 12.5). Social capital has a positive and significant relationship with environmental responsibility. Social capital indicators including trust, participation, interactions and social support have a significant relationship with environmental responsibility. Strengthening environmental responsibility requires creating social interactions in the form of associations, friendly relations and relations with colleagues. The focus of these interactions should be to preserve the environment

Keywords

environmental responsibility

social capital

trust

social interactions

social support

احمدیان، داریوش؛ حقیقتیان، منصور (1395)، «تحلیل جامعهشناختی نقش عوامل فرهنگی بر رفتارهای زیست‌محیطی شهری (مورد مطالعه شهروندان شهر کرمانشاه)»، مطالعات جامعهشناختی شهری، سال ششم، شماره 18، 76-51.

ادهمی، عبدالرضا؛ اکبرزاده، الهام (1390)، «بررسی عوامل فرهنگی موثر بر حفظ محیط زیست شهر تهران (مطالعه موردی مناطق 5 و 18)»، علوم اجتماعی شوشتر، سال پنجم، شماره 12، 140-113.

پورطاهری، مهدی؛ رکنادین افتخاری، عبدالرضا؛ کاظمی، نسرین (1392)، «نقش رویکرد مدیریت ریسک خشکسالی در کاهش آسیبپذیری اقتصادی- اجتماعی کشاورزان روستایی از دیدگاه مسئولان و کارشناسان: مطالعه موردی آذربایجان غربی»، پژوهشهای روستایی، سال چهارم، شماره 1، 22-1.

خوشبین، سپیده؛ زعیمدار، مژگان؛ موگویی، رکسانا؛ حجازی، رخشاد (1399)، «تبیین علل موثر بر رفتار دوست‌دار محیط زیست با تکیه بر نقش جنسیت در شهروندان شهر تهران»، مجله جامعهشناسی ایران، دوره بیست و یکم، شماره 4، 122-97.

صالحی، صادق (1399)، «سنجش وضع مسئولیتپذیری جامعه روستایی نسبت به محیط زیست و عوامل موثر بر آن (مطالعه موردی: استان مازندران)»، توسعه محلی، دوره دوازدهم، شماره 1، 20-1.

صالحی، صادق؛ امام قلی، لقمان (1391)، «بررسی تأثیر سرمایه اجتماعی بر رفتارهای زیست محیطی (مطالعه موردی: استان کردستان)»، مجله جامعهشناسی ایران، دوره سیزدهم، شماره 4، 115-90.

صالحی، صادق؛ امامقلی، لقمان (1395)، «نقش هنجارهای فردی و اجتماعی در شکلگیری رفتار حامی محیط زیست»، فصلنامه آموزش محیط زیست و توسعه پایدار، سال چهارم، شماره 3، 20-11.

عبداللهیان، حمید؛ اسدی، زهرا (1397)، «تأثیر تکنولوژیهای اطلاعات و ارتباطات بر سازگاری محیط زیستی: مطالعه نگرش فعالان محیط زیست»، مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی، سال 11، شماره 1، 99-65.

عقیلی، سید محمود؛ خوشفر غلامرضا؛ صالحی، صادق (1388)، «سرمایه اجتماعی و رفتارهای زیست محیطی مسئولانه در شمال ایران (مطالعه موردی: استانهای گیلان، مازندران و گلستان)»، مجله علوم کشاورزی و منابع طبیعی، جلد شانزدهم، ویژه نامه 1- الف، 250-236.

فاضلی، محمد (1391)، «جامعهشناسی تعهد زیستمحیطی»، همشهری ماه، شماره 100: 29-26.

فاضلی، محمد؛ جعفرصالحی، سحر (1392)، «شکاف نگرش، دانش و رفتار زیست محیطی گردشگران»، فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری، سال هشتم، شماره 22، 161-137.

مرادی، رامین؛ خشتزر، ایمان؛ مختاری، مریم (1399)، «کنش مسئولانه در فرایند جامعهپذیری زیستمحیطی»، بررسی مسائل اجتماعی ایران، دوره یازدهم، شماره 1، 308-285.

ملکی، امیر؛ عبداللهی، عظیمهالسادات (1392)، «تبیین جامعهشناختی محیطگرایی ایرانیان در دو سطح خرد و کلان»، فصلنامه مطالعات و تحقیقات اجتماعی در ایران، دوره دوم، شماره 2، 34-9.

نوروزی آورگانی، اصغر؛ نوری، سید هدایتاله؛ شایان، سیاوش (1393)، «بررسی و تحلیل اثرات توسعه بر محیط با کاربرد مدل تخریب (مطالعه موردی: شهرستان بروجن، استان چهارمحال و بختیاری)»، جغرافیا و برنامه‌ریزی محیطی، سال بیست و پنجم، شماره 2، 169-189.

Atshan, S., Bixler, R. P., Rai, V., & Springer, D. W. (2020). Pathways to urban sustainability through individual behaviors: The role of social capital. Environmental Science & Policy, 112, Pp. 330-339.

Castaneda, M. G., Martinez, C. P., Marte, R., & Roxas, B., (2015). Explaining the environmentally sustainable consumer behavior: a social capital perspective. Social responsibility journal, 11 (4), Pp. 658‐676.

Cho, S., & Kang, H. (2017). Putting behavior into context: Exploring the contours of social capital influences on environmental behavior. Environment and Behavavior, 49, Pp. 283-313.

Dulal, H. B., Foa, R., & Knoles, S. (2011). Social capital and cross-country environmental performance. Journal of Environment & Development, 20(2): Pp. 121–144.

Falk, I., & Kilpatrick, S. (2002). What is social capital? A study of interaction in a rural community?. Sociologia Ruralis, 40 (1), pp. 87‐110.

Grafton, R. Q., & Knowles, S. (2004). Social capital and national environmental performance: A cross-sectional analysis. Journal of Environment & Development, 13 (4), Pp. 336-370.

Hua, Y., Dong, F., & Goodman, J. (2021). How to leverage the role of social capital in pro-environmental behavior: A case study of residents’ express waste recycling behavior in China. Journal of Cleaner Production, 280, part 2, Pp. 1-21.

Li, D., Zhao, L., Ma, S., Shao, S., & Zhang, L. (2019). What influences an individual’s pro-environmental behavior? A literature review. Resources, Conservation and Recycling, 146, Pp. 28-34.

Liu, J. et al. (2014). The role of social capital in encouraging residents' pro-environmental behaviors in community-based ecotourism. Tourism Management, 14, Pp.190-201.

Macias, T., & Williams, K. (2016). Know your neighbors, save the planet: social capital and the widening wedge of pro-environmental outcomes. Environment and Behavior, 48, Pp. 391-420.

Putnam, R. D. (1996). Who killed civic America?. Prospect, March, Pp. 66-72.

Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: the collapse and revival of American community. New York: Simon and Schuster.

Thoyre, A. (2011). Social capital as a facilitator of pro-environmental actions in the USA: a preliminary examination of mechanisms. Local Environment 16(1), 37-49.

Wakefield, S. E. L., Susan, J. E., John, D. E., & Cole, D. C., (2006). Taking environmental action: The role of local composition, context, and collective. Environmental Management, 37, Pp. 40-53.