National Charismatic Leader in Constitutional Revolution versus Islamic Revolution in Iran: A comparison

Authors

1 Associate Professor, Department of Social Sciences, Faculty of Letters and Humanities, Ferdowsi University of Mashhad, Mashhad, Iran

2 Professor, Sociology Department, Social Sciences Faculty, Tehran University.

10.22034/jsi.2024.2036426.1729
Abstract
This study is an attempt to investigate the whyness and howness of the emergence of the charismatic national leader during the Islamic Revolution and the non-emergence of a charismatic national leader in the Constitutional Revolution. To examine this issue, two main approaches to charisma were first proposed and it was then tried to identify the problems of the "leader-oriented" approach and the preference of the "follower-oriented" approach. With the selection of the follower-oriented approach, the explanatory theories of charismatic leadership in this approach were reviewed. In the follower-oriented approach, the attention was assigned to the ambiguity of the effective variables of "crisis" in the acceptance of the leader by the followers; then, the emphasis was placed upon the dimensions, intensity, and extent of this approach (as the variables determining crisis) with the theoretical extension of the concept of crisis. Then, the variable named ideology based on the culture of traditional society was emphasized using Weber’s theories. Moreover, since the concept of charisma has a wide range of meanings, national charisma was here selected as the main concept. For this reason, another independent variable, called "formation of national community" was included in the research model. To respond to the research question, the conditions and social structure existing before the Constitutional Revolution and the Islamic Revolution were examined through a comparative-historical study according to the theoretical model of the research to find out why no charismatic leader appeared in the Constitutional Revolution, but it did in the Islamic Revolution. Considering the theoretical points as well as the empirical results obtained from comparing the social conditions before the Constitutional Revolution with those before the Islamic Revolution, it should be mentioned that a widespread social crisis may lead to the institutional displacement of individuals in society. If the four crises in combination with each other surround the individual and an ideology based on traditional culture is formed, then people will look for a savior and charisma to solve their problems. In such circumstances, if a national community is formed, there is the possibility of the appearance of a charismatic national leader.
 

Keywords


آبراهامیان، یرواند (1389)، ایران بین دو انقلاب، ترجمۀ احمد گل‌محمدی و محمد‌ابراهیم فتاحی، تهران: نشر نی.
آبراهامیان، یرواند (1390)، تاریخ ایران مدرن، ترجمۀ محمدابراهیم فتاحی، تهران: نشر نی.
آدمیت، فریدون (1349)، اندیشه‌های میرزا فتحعلی آخوندزاده، تهران: خوارزمی.
آشنا، حسام‌الدین (1384)، از سیاست تا فرهنگ، تهران: سروش.
آوری، پیتر (1373)، تاریخ معاصر ایران از تأسیس تا انقراض قاجاریه، ترجمۀ محمود رفیعی مهرآبادی، تهران: عطایی.
ادیب‌فر، فروزان (1385)، «جامعۀ روستایی ایران در آستانۀ انقلاب مشروطه»، مسکویه، 2، 5-22.
ازغندی، علیرضا (1379)، تاریخ تحولات سیاسی-اجتماعی ایران، تهران: سمت.
ازکیا، مصطفی (1370)، جامعه‌شناسی توسعه و توسعه‌نیافتگی روستایی ایران، چاپ سوم، تهران: اطلاعات.
اشرف، احمد (1346)، «نظام فئودالی یا نظام آسیایی؛ نقد و نظری در ویژگی‌های تاریخ ایران»، جهان ‌نو، (22)، 5-7.
اشرف، احمد و بنوعزیزی، علی (1387)، طبقات اجتماعی، دولت و انقلاب در ایران، ترجمۀ سهیلا ترابی فارسانی، تهران: نیلوفر.
اعتمادالسلطنه، محمدحسن‌خان (1376)، روزنامۀ خاطرات اعتمادالسلطنه، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
افضلی، احمد (1375)، بررسی زمینه‌های تاریخی و ساختاری نوسازی در ایران 1320ـ1357 و ترکیۀ 1940- 1965، پایان‌نامۀ کارشناسی ارشد، تهران: دانشگاه تربیت ‌معلم.
اکبری، محمدعلی‌ (1378)، دولت و هویت اجتماعی در ایران معاصر، رسالۀ دکتری، تهران: دانشگاه شهید بهشتی.
الگار، حامد (1359)، دین و دولت در ایران: نقش علما در دورۀ قاجار، تهران: توس.
امانت، عباس (1383). قبلۀ عالم: ناصرالدین‌شاه قاجار و پادشاهی ایران (1247ـ1313)، ترجمۀ حسن کامشاد، تهران: کارنامه.
امرالهی، محمدعلی (1389)، تداخل بحران‌ها و تأثیر آن بر توسعۀ سیاسی، پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد، تهران: دانشگاه تهران.
باریر، جولیان (1363)، اقتصاد ایران 1900-1970، ترجمۀ مرکز تحقیقات حسابداری و حسابرسی، تهران: مؤسسۀ حسابرسی سازمان برنامه.
بشیریه، حسین (1378)، سیری در نظریه‌‌های جدید در علوم سیاسی، تهران: مؤسسۀ نشر علوم نوین.
بشیریه، حسین (1380)، موانع توسعۀ سیاسی، تهران: گام نو.
بشیریه، حسین (1382)، انقلاب و بسیج اجتماعی، تهران: دانشگاه تهران.
بنجامین، اس. جی. (1363)،  ایران و ایرانیان در عصر ناصرالدین‌شاه، ترجمۀ حسین کردبچه، تهران: جاویدان.
بندیکس، راینهارد (1382)، سیمای فکری ماکس وبر، ترجمۀ محمود رامبد، تهران: هرمس.
بیات، کاوه (1373)، «گزارشی از نبرد تامرادی» مندرج در تاریخ معاصر ایران (کتاب ششم)، تهران: مؤسسۀ پژوهش و مطالعات فرهنگی.
پارسونز، آنتونی (1390)، غرور و سقوط، ترجمۀ محمدصادق حسینی، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
پای، لوسین دبلیو؛ بایندر، لئونارد؛ کلمن، جیمزاس؛ لاپالومبارا، جوزف؛ وربا، سیدنی؛ واینر، مایرون. (1380)، بحران‌ها و توالی‌ها در توسعۀ سیاسی، ترجمۀ غلامرضا خواجه‌سروی، تهران: پژوهشکدۀ مطالعات راهبردی.
پیران، پرویز (1384)، «پیامدها و واکنش‌های آشکار ناشی از بحران‌ها و تهدیدهای اجتماعی»، رفاه اجتماعی، 4(16)، 77-103.
پیگلوسکایا، ن. و.؛ یاکوبوسکی، آ. یو.؛ پطروفشکی، ای. پ.؛ ستزپوا، ل. و؛ بلنیتسکی، آ. م. (1354)، تاریخ ایران: از دوران باستان تا پایان سدۀ هیجدهم میلادی، ترجمۀ کریم کشاورز، تهران: پیام.
ترنر، برایان (1379)، ماکس وبر و اسلام، ترجمۀ سعید وصالی، تهران: روزافزون.
تقی‌زاده، سیدحسن (1356)، زمینۀ انقلاب مشروطیت ایران (سه‌خطابهتهران: گام.
جلایی‌پور، حمیدرضا و مجید فولادیان (1387)، «شرایط شکل‌گیری یا افول رهبری کاریزماتیک»، پژوهشنامۀ علوم سیاسی، 3(4)، 7-38.
چلبی، مسعود (1377)، جامعه‌شناسی نظم، تهران: نشر نی.
حائری، عبدالهادی (1355)، «چرا رهبران مذهبی در انقلاب مشروطیت ایران شرکت کردند؟»، وحید، 196، 426-432.
حائری، عبدالهادی (1367)، نخستین رویارویی‌های اندیشه‌گران ایران با تمدن غرب، تهران: امیرکبیر.
حجاریان، سعید (1382)، موعودیت در انقلاب روسیه و انقلاب اسلامی ایران، رسالۀ دکتری، تهران: دانشگاه تهران.
حسامیان، فرخ؛ گیتی، اعتماد و و حائری، محمدرضا (1385)، شهرنشینی در ایران، تهران: آگاه.
حسینی، حسین (1381)، رهبری و انقلاب، تهران: پژوهشکدۀ امام خمینی و انقلاب اسلامی.
حکمت، علی‌اصغر (1355)، سی خاطره از عصر فرخندۀ پهلوی، تهران: وحید.
حمیدی، ملیحه (۱۳۷۶)، استخوانبندی شهر تهران، جلد 2، تهران: سازمان مشاور فنی و مهندسی شهر تهران.
درویل، گاسپار (1364)، سفر در ایران، ترجمۀ منوچهر اعتمادمقدم، تهران: شباویز.
دوبد، بارون (1371)، سفرنامۀ لرستان و خوزستان، ترجمۀ محمدحسین آریا، تهران: علمی و فرهنگی.
دورکیم، امیل (1378)، خودکشی، ترجمۀ نادر سالارزاده امیری، تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
دولت‌آبادی، یحیی (1362)، حیات یحیی، تهران: عطار فردوسی.
دیگار، ژان پیر و دیگران (1377)، ایران در قرن بیستم، ترجمۀ عبدالرضا هوشنگ مهدوی، تهران: البرز.
رابینو، ه. ل. (1365)، مازندران و استرآباد، ترجمۀ غلامعلی وحید مازندرانی، تهران: علمی و فرهنگی.
رزاقی، ابراهیم (1367)، اقتصاد ایران، تهران: نشر نی.
رفیع‌پور، فرامرز (1384)، توسعه و تضاد، تهران: دانشگاه شهید بهشتی.
رهبری، مهدی (1380)، اقتصاد و انقلاب اسلامی ایران، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
ریگین، چارلز (1388)، روش تطبیقی: فراسوی راهبردهای کمّی و کیفی، ترجمۀ محمد فاضلی، تهران: آگه.
رینگر، مونیکا (1381)، آموزش، دین و گفتمان اصلاح فرهنگی در دوران قاجار، ترجمۀ مهدی حقیقت‌طلب، تهران: ققنوس.
زریری، رضا (1384)، «تجددگرایی و هویت ایران در عصر پهلوی»، زمانه، 4(40)، 24-29.
زورث کاریس، روبین وود (1376)، زیباترین تجربۀ من، ترجمۀ خدیجه مصطفوی، مشهد: انتشارات محب.
زیباکلام، صادق (1372)، مقدمه‌ای بر انقلاب اسلامی، تهران: روزنه.
زونیس، ماروین (1370)، شکست شاهانه، ترجمۀ عباس مخبر، تهران: طرح نو.
ساتن، الول (1337)، رضاشاه کبیر یا ایران نو، ترجمۀ عبدالعظیم صبوری، تهران: تابش.
سازمان برنامه و بودجۀ ایران (1356). سالنامۀ آماری. مرکز آمار ایران.
سوداگر، محمدرضا (1369)، رشد روابط سرمایه‌داری در ایران، تهران: شعلۀ اندیشه.
سیاح، محمدعلی (1356)، خاطرات حاج‌سیاح: دورۀ خوف و وحشت، تصحیح سیف‌الله گلکار، تهران: امیرکبیر.
سیف‌زاده، حسین (1368)، نوسازی و دگرگونی سیاسی، تهران: سفید.
صدر، محسن (1364)، خاطرات صدرالاشرف، تهران: وحید.
صفایی، ابراهیم (1356)، رضاشاه کبیر و تحولات فرهنگی ایران، تهران: وزارت فرهنگ و هنر.
طالب، مهدی (1376)، مدیریت روستایی در ایران، چاپ دوم، تهران: مؤسسۀ انتشارات دانشگاه تهران.
طالبان، محمدرضا (1388)، روش‌شناسی مطالعات انقلاب، تهران: پژوهشکدۀ امام خمینی و انقلاب اسلامی.
طباطبایی، سید جواد (1384)، مکتب تبریز: تأملی دربارۀ ایران، تبریز: ستوده.
عرب، مصطفی (1381)، کاربست نظریۀ جانسون بر انقلاب ایران، پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد، تهران: پژوهشکدۀ امام خمینی و انقلاب اسلامی.
علی‌پور، محمدحسن (1384)، «بحران مشروعیت چرا و چگونه؟»، بازیابی از روزنامۀ اقبال، 31 اردیبهشت 1384.
عیسوی، چارلز (1362)، تاریخ اقتصادی ایران (عصر قاجار  1215ـ1332)، ترجمۀ یعقوب آژند، تهران: گستره.
عیوضی، محمدرحیم (1385)، جامعه‌شناسی سیاسی اپوزوسیون در ایران، تهران: قومس.
فاضلی، محمد (1389)، بنیان‌های ساختاری تحکیم دموکراسی، تهران: کندوکاو.
فردوست، حسین (1370)، ظهور و سقوط سلطنت پهلوی، جلد 1، تهران: اطلاعات.
فرمانفرماییان، حافظ (1370)، خاطرات سیاسی امین‌الدوله، تهران: امیرکبیر.
فروند، ژولین (1383)، جامعه‌شناسی ماکس وبر، ترجمۀ عبدالحسین نیک‌گهر ، تهران: نیکان.
فشاهی، محمدرضا (1360)، تکوین سرمایه‌داری در ایران، تهران: گوتنبرگ.
فلاحی، مجید (1389)، بررسی بحران‌های پنج‌گانۀ توسعۀ سیاسی در رابطه با جمهوری اسلامی ایران، پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد، کرمانشاه: دانشگاه رازی.
فوران، جان. (1388)، تاریخ تحولات اجتماعی در ایران: مقاومت شکننده، ترجمۀ احمد تدین، تهران: مؤسسۀ خدمات فرهنگی رسا.
کاتم، ریچارد (1385)، ناسیونالیسم در ایران، ترجمۀ احمد تدین، تهران: کویر.
کاتوزیان، ناصر (1360)، گذری بر انقلاب ایران، تهران: دانشگاه تهران.
کاتوزیان، همایون (1368)، اقتصاد ایران 2، ترجمۀ محمدرضا نفیسی و کامبیز عزیزی، تهران: پاپیروس. کاتوزیان، همایون (1377)، اقتصاد سیاسی ایران: از مشروطیت تا پایان سلسلۀ پهلوی، ترجمۀ محمدرضا نفیسی و کامبیز عزیزی، تهران: نشر مرکز.
کاتوزیان، همایون (1379)، «رژیم تختی سلطنتی: مورد رژیم پهلوی در ایران»، ترجمۀ امیرمحمد حاجی یوسفی و محمدسعید تالشی نجفی، اطلاعات سیاسی و اقتصادی، 153 و 154، 12-31.
کدی، نیکی آر. (1356)، تحریم تنباکو در ایران، ترجمۀ شاهرخ قائم‌مقامی، تهران: امیرکبیر.
کدی، نیکی آر. (1369)، ریشه‌های انقلاب ایران، ترجمۀ عبدالرحیم گواهی، تهران: قلم.
کرزن، جرج (1362)، ایران و قضیۀ ایران، ترجمۀ غ. وحید مازندرانی، جلد2، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
کسروی، احمد (1363)، تاریخ مشروطۀ ایران، جلد 1، چاپ 16، تهران: امیرکبیر.
کسروی، احمد (1365)، تاریخ مشروطۀ ایران، تهران: امیرکبیر.
کسروی، احمد (1380)، زندگانی من: ده سال در عدلیه: چرا از عدلیه بیرون آمدم، تهران: مؤسسۀ فرهنگی الست فردا.
کمالی، مسعود (1381)، جامعۀ مدنی، دولت و نوسازی در ایران معاصر، ترجمۀ کمال پولادی، تهران: باز.
ک‍وپ‍ر، م‍اری‍ان‌ (1334)، سف‍ری‌ ب‍ه‌ س‍رزم‍ی‍ن‌ دلاوران‌، ت‍رج‍م‍ۀ ام‍ی‍رح‍س‍ی‍ن‌ ظف‍رای‍ل‍خ‍ان‌ ب‍خ‍ت‍ی‍اری، ت‍ه‍ران‌: ام‍ی‍رک‍ب‍ی‍ر.‌
کوثری، مسعود (1386)، «تحلیل مقایسه‌ای کیفی در علوم اجتماعی»، نامۀ علوم اجتماعی،‌ ش 31‌(1)، 143-167.
گازیوروسکی، مارک جی. (1371)، سیاست خارجی امریکا و شاه: ایجاد یک حکومت اقتدارپذیر در ایران، ترجمۀ جمشید زنگنه، تهران: رسا.
گندزیر، ایرن (1369)، کاردانی دگرگونی سیاسی در جهان‌سوم، ترجمۀ احمد تدین، تهران: سفیر.
گودرزی، حسین (1384)، جامعه‌شناسی هویت در ایران، تهران: مؤسسۀ مطالعات ملی تمدن ایرانی.
لمبتون، آن کاترین سواین فورد (1362)، مالک و زارع در ایران، ترجمۀ منوچهر امیری، تهران: علمی و فرهنگی.
لیتل، دانیل (1385)، تبیین در علوم اجتماعی، ترجمۀ عبدالکریم سروش، تهران: صراط.
.
م‍س‍ت‍وف‍ی‌، ع‍ب‍دال‍ل‍ه‌ (1384)، ش‍رح‌ زن‍دگ‍ان‍ی‌ م‍ن: ت‍اری‍خ‌ اج‍ت‍م‍اع‍ی‌ و اداری‌ دورۀ ق‍اج‍اری‍ه‌، ت‍ه‍ران‌: ه‍رمس.
معمار، ثریا (1373)، نقش نوسازی اقتصادی در زمینه‌سازی انقلاب اسلامی ایران، پایان‌نامۀ کارشناسی‌ارشد، تهران: دانشگاه تربیت‌مدرس.
مکی، حسین (1374)، تاریخ بیست‌ساله، جلد 2، تهران: علمی.
ملک‌زاده، مهدی (1386)، تاریخ انقلاب مشروطیت، تهران: هرمس.
ملکم، سر جان (1362)، تاریخ ایران، ترجمۀ اسماعیل حیرت، تهران: دنیای کتاب.
ملکوتیان، مصطفی (1389)، «ایدئولوژی و رهبری و تأثیر آن بر پیروزی سریع، ثبات پایدار و بازتاب جهانی انقلاب اسلامی ایران»، سیاست، 40(2)، 287ـ305.
مولانا، حمید (1358)، سیر ارتباطات اجتماعی در ایران، تهران: دانشکدۀ علوم ارتباطات اجتماعی.
میلانی، محسن (1385)، شکلگیری انقلاب اسلامی، از سلطنت پهلوی تا جمهوری اسلامی، ترجمۀ مجتبی عطارزاده، چ 4، تهران: گام نو.
نجاتی، غلامرضا (1371)، تاریخ سیاسی بیست‌وپنج سالۀ ایران (از کودتا تا انقلاب)، جلد 1، تهران: رسا.
نفیسی، سعید (1345)، تاریخ معاصر ایران، تهران: فروغی.
وات‍س‍ون‌، راب‍رت‌ گ‍ران‍ت‌ (1369)، ت‍اری‍خ‌ ای‍ران‌: از اب‍ت‍دای‌ ق‍رن‌ ن‍وزده‍م‌ ت‍ا سال ‌1858، ت‍رج‍مۀ ع‌. وح‍ی‍د م‍ازن‍دران‍ی‌، تهران: امیرکبیر.
وبر، ماکس (1374)، اقتصاد و جامعه، ترجمۀ عباس منوچهری، مهرداد ترابی‌نژاد و مصطفی عمادزاده، تهران: مولی.
ولی، عباس (1380)، ایران پیش از سرمایه‌داری: تاریخ نظری، ترجمۀ حسن شمس‌آوری، تهران: مرکز.
وبر، ماکس (1382)، دین، قدرت، جامعه، ترجمۀ احمد تدین، تهران: هرمس.
هادیان، ناصر (1375)، «نظریۀ تدا اسکاچ پل و انقلاب اسلامی»، راهبرد، 9، 1-26.
هادیان، ناصر (1377)، «اهمیت دیدگاه اسکاچپول و ایدئولوژی و رهبری در انقلاب اسلامی ایران»، پژوهشنامۀ متین، 1، 483-490.
هاشم‌زهی، نوروز (1386)، شرایط اجتماعی و پارادایم‌های روشنفکری در آستانۀ دو انقلاب ایران: انقلاب مشروطه و انقلاب اسلامی، تهران: مؤسسۀ چاپ و نشر عروج (وابسته به مؤسسۀ تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)).
هالیدی، فرد (1358)، دیکتاتوری و توسعۀ سرمایه‌داری در ایران، ترجمۀ فضل‌الله نیک‌آیین، تهران: امیرکبیر.
هیکل، محمد حسنین (1368)، مدافع آیت‌الله، چاپ چهارم، قاهره، بیروت: دارالشرق.
هوگ، سیدنی (1357)، قهرمان در تاریخ، ترجمۀ خلیل ملکی، تهران: رواق.
 
Adib-Moghaddam, A. (2014), A critical introduction to Khomeini, Cambridge ; New York, NY: Cambridge University Press
Andrian, C., & Apter, D. )1998), Political protest and social change, London: Macmillan.
Barness, D. F. (1978), "Charisma and religious leadership: An historical analysis", Journal of the Scientific Study of Religion, 17(1), 1-18.
Bill, J. (1972), "The Political of Iran. Columbus", OH: Charles E. Merrill.
Bryman, A. )1992), Charisma And leadership in organization, London: Sage Publications.
Conger, J. A., Kanungo, R. N., & Menon, S. T. (2000), "Charismatic leadership and follower effects", Journal of Organizational Behavior, 21, 747 - 767.
Connell, J. (1973), Tehran, urbanization and development, Institute of development studies, Paper, No 32. Brighton: University of Sussex Press,
Ethlyn A. (2009), "Crisis, charisma, values, and voting behavior in the 2004 presidential election", The Leadership Quarterly, 20, 70-86.
Fischer, M. (1989), Iran from religious dispute to revolution, Harvard: U. P. press.
Friedland, W. (1964), For a sociological concept of charisma, Oxford: University Press and Social Forces.
Friedrich, C. J. (1961), "Political leadership and charismatic power", The Journal of Politics, 23(1), 3-24.
Geertz, C. (1983), "Centers, kings, and charisma: Reflections of the symbolics of power", in G.
Geertz (Ed.), Local knowledge: Futher essays in interprective anthropology (pp. 121-146), New York: Basic Books.
Graham, R. (1980), Iran: The illusion of power, New York: Martins press.
Hearn, J (2006), Rethinking nationalis: a Critical Introduction, New York: Palgrave Macmillan.
Jayakody, J. A. S. K. (2008), "Charisma as a cognitive-affective phenomenon: a follower-centric approach", Management Decision, 46(6), 832–884.
Keitner, C. I. R (2007), The paradoxes of natinnalism the French Revolution and its meaning for contemporary nation building, SUNY series in national identities, Albany: NY state University of new York press.
Looney, R. (1982), Economic origins of the Iranian Revolution, New York: Pergamon.
Madsen, D., & Snow, P. S. (1991), The charismatic bond: Political behavior in times of crisis, Cambridge: MA: Harvard University Press.
McCron, D (1998), The sociology of nationalism tomorrows ancestors, international library of sociology, London: Routlendge.
Meindl, J. R. (1993), "The romance of leadership as a follower - centric theory: A social constructionist approach", The Leadership Quarterly, 6(3), 329-341.
Merolla, J. L., Ramos, J. M., & Zechmeister, E. J. (2007), "Crisis, charisma, and consequences:
Evidence from the 2004 U. S. presidential election", The Journal of Politics, 69(1), 30–42.
Mommsen, W. J. (1989), The political and social theory of Max Weber, London: Policy Press.
Parsons, T. (1968), The structure of social action, New York, NY: The Free Press.
Pesaran, M. H., & F. Gahvari (1987), "Growth and income distribution in Iran", Edited by R. stone, & W. Peterson, Econometric Contribution to Public Policy (pp. 231-248). London.
Post, J. M. (1986), "Narcissism and the charismatic leader-follower relationship", Political Psychology, 7(4), 675-688.
Sanders, J. T. (2000), Charisma, converts, competitors: Societal and sociological factors in the success of early christianity, London: SCM Press.
Shamir, B., & Howell, J. M. (1999), "Organizational and contextual influences on the emergence and effectiveness of charismatic leadership", The Leadership Quarterly, 10(2), 257-283.
Simon, A. F. (2006), "Leadership and managing ambivalence", Consulting Psychology Journal: Practice and Research, 58, 91-105.
Skocpol, T. (1979), State and social revolutions, New York: Cambridge University Press.
Tajalli Tehrani, M. H. (1982), The causes of Revolution: A case study of Iranian Revolution of 1978 - 1972, Master΄s thesis, Denton, Texas.
Tamir, Y. (1993), Liberal nationalism, studies in moral, political and legal philosophy, Princeton: N. J. Princeton University Press.
Weber, M. (1947), The theory of social and economic organizatio, Translated by A. M. Henderson and T. Parsons, New York: Oxford University Press.
Weber, M. (1978), Economy and society, edited by G. Roth, & C. Wittich, Vol 2, California: University of California press.
Webster, N. (1979), Collegiate dictionary, Cambridge: Cambridge University.

Willner, A. R. (1984), The spellbinders: Charismatic political leadership, New Haven: Yale University Press.

Zaccaro, S. J. (2007), "Trait-based perspectives of leadership", American Psychologist, 62, 6-16.