آیینهای گذار شامل سه مرحله آغاز، میانی و پایانی است که با نقش مرشد و تماشاچیان اهمیت ویژهای دارند. ناتوانی در پایان این آیینها منجر به سرخوردگی و انگ اجتماعی میشود و بازگشتی به مرحله قبل وجود ندارد. وضعیت مشابه در مهاجرت رخ میدهد، جایی که تصمیم آغاز مهاجرت به عنوان لحظه آیین گذار تلقی میشود. مهاجرت نیازمند عبور از مراحل سختافزاری مثل آمادگیهای قانونی و حقوقی و مراحل نرمافزاری مثل تغییر عادات و سبک زندگی است. آمادگی برای مهاجرت به نوعی آیین گذار محسوب میشود که در آن مرشدان و قواعد جدید تعریف میشوند. این فرایند با تجربه تعلیق حیات همراه است و مهاجرت بدون تغییر در سبک زندگی کمنظیر است.
